با رسیدن غروب، آشپزخانه چهرهٔ دیگری پیدا می‌کند. نور روز آرام‌آرام کم می‌شود و روشنایی زیر کابینت‌ها، بافت دیوار و صفحهٔ کار را به مرکز توجه می‌آورد.
یک خط روشن در امتداد کابینت
در این فضا، نور پیوستهٔ زیر کابینت‌های دیواری، مرزی روشن میان کابینت و صفحهٔ کار ساخته است. منبع نور در نگاه اول دیده نمی‌شود؛ آنچه به چشم می‌آید، روشنایی نرمی است که روی دیوار سنگی پخش شده و جزئیات سطح را آشکار می‌کند.
همین خط نور، امتداد آشپزخانه را دنبال می‌کند و بخش‌های مختلف را از نظر بصری به هم پیوند می‌دهد. ظرف‌ها، تختهٔ چوبی و گلدان کوچک روی صفحه، در این روشنایی جلوه‌ای متفاوت دارند.
گرمای داخل، آبیِ بیرون
پشت پنجره، آسمان غروب به رنگ آبی درآمده است. در داخل، نور گرم در کنار کابینت‌های چوبی فضایی آرام ساخته؛ ترکیبی که حضور هم‌زمان روز و شب را در یک قاب نشان می‌دهد.
بازتاب نور روی صفحهٔ جزیره نیز به تصویر عمق داده است. بخش‌هایی روشن‌اند و بخش‌هایی در سایه باقی مانده‌اند، بنابراین چشم میان سطوح مختلف حرکت می‌کند.
این آشپزخانه در ساعات پایانی روز، حال‌وهوای جمعی صمیمی را دارد؛ جایی برای آماده‌کردن شام، گفت‌وگو و ماندن کنار نورهای آرام خانه.